13 stycznia 2016 w naszej klasie odbyło się przedstawienie. Zapraszam do przeczytania sprawozdania z tego wydarzenia.
Dnia 13 stycznia 2016 roku uczniowie klasy 6b zorganizowali inscenizację opowiadania "Wielkie lanie" Stanisława Lema. "Wielkie lanie" to opowieść o dwóch zwaśnionych konstruktorach - Trurlu (którego grał autor niniejszego sprawozdania) i Klapaucjuszu (w sztuce Antoine). Do pracowni tego drugiego na zwiady przychodzi schowany w Maszynie do Spełniania Życzeń Trurl. Udaje ją i mówi: "Zostałam przysłana przez twojego przyjaciela, Trurla!" Podaje kilka śrubek i farb Klapaucjuszowi, który zdaje sobie doskonale sprawę z tego, że ma do czynienia z podstępem; następnie gospodarz żąda wykonania T r u r l a. Siedzący w maszynie wychodzi i natychmiast zostaje pobity przez swego rywala... Historia kończy się wręczeniem Trurlowi złotego orderu przez Króla Poleandra.
Opowiadanie, oczywiście, oprócz dostarczenia rozrywki, ukazuje ludzką naturę; niestety często nieuczciwą i obrazuje, jak niesprawiedliwy bywa nasz świat.
Wróćmy jednak do przedstawienia. W trakcie pierwszej lekcji języka polskiego wykonywano rekwizyty - np. Maszynę Trurla, klucz francuski Klapaucjusza, czy młotek jego rywala etc.; zdobiono folią aluminiową "tron królewski" i stoły w pracowniach wynalazców. W wykonywanie scenografii bardzo zaangażowane były Kornelia i Kalina.
Kiedy osoby niebiorące udziału w przedstawieniu pracowały nad rekwizytami, aktorzy ćwiczyli pod czujnym okiem pani Justyny Sotowicz (polonistki). W sztuce przewidziano również tzw. b a l e t r o b o t ó w - grupę taneczną, składającą się z dziewcząt. Balet tańczył wpierw do muzyki nowoczesnej, lecz podczas końcowych scen, ku wielkiemu zadowoleniu miłośników muzyki klasycznej, z głośników popłynął Marsz turecki Wolfganga Amadeusza Mozarta.
Gdy wybiła godzina 8.55, aktorzy zaprzestali już wszelkich prób i rozpoczęła się sztuka. W roli króla Poleandra wystąpił Tomasz, Anuna grał Maciej, a Geneta - Krzysztof. (Anun i Genet byli królewskimi doradcami) W rolę Trurla i Klapaucjusza wcielili się odpowiednio - autor tego tekstu i Antoine. Królewskiego skarbnika zagrał Konrad. W nadwornym balecie robotów tańczyły: Dominika, Katarzyna, Julia, Michalina oraz Aleksandra.Niektóre baletnice były ucharakteryzowane brokatem, więc po sztuce musiały umyć twarze. W trakcie sztuki pani Sotowicz fotografowała aktorów.
Po zakończeniu przedstawienia, mimo śmiechu publiczności, każdy miał okazję pomyśleć nad sensem utworu Stanisława Lema.
Bardzo podobała mi się inscenizacja opowiadania "Wielkie lanie". Cieszę się, że udała się naszej klasie praca grupowa oraz, że przedstawienie zostało ładnie odegrane. Nawiasem mówiąc, aktorzy nie odczuli tremy prawdopodobnie dlatego, że jedyną publicznością byli uczniowie naszej klasy.
Mam nadzieję, że będziemy uczestniczyć w takich przedsięwzięciach jeszcze wiele razy.
© Jakub Gutowski 2016
Bardzo ładne
OdpowiedzUsuńPodoba mi się